ชุดน้ำชากังฟูแต้จิ๋ว

ชุดที่จัดแสดงประกอบด้วยป้านชาดินเผาสีแดงทรงเตี้ยขนาดเล็กเท่ากํามือ ถ้วยชาเนื้อขาวเขียนลายบุคคลสามใบวางคว่ำอยู่ในถาดชาที่เจาะรูสําหรับระบายน้ำร้อนที่ใช้ลวกถ้วย ถัดมาคือกาน้ำชาเคลือบลายดอกไม้ใบใหญ่พร้อมสายหิ้วถักสีแดง–ขาว จัดวางรวมอยู่บนกระด้งไผ่พร้อมพัดใบไม้สานสําหรับพัดเตาถ่านให้น้ำเดือดได้ที่

การชงชากังฟูคือหัวใจทางวัฒนธรรมของชาวแต้จิ๋วอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง หลักการสําคัญอยู่ที่ ป้านเล็ก ถ้วยเล็ก ใบชามาก และน้ำร้อนจัดใบชาที่ใช้มักเป็นชาอูหลงประเภทเฟิ่งหวงตานฉง (凤凰单丛) จากภูเขาเฟิ่งหวงในเขตแต้จิ๋ว ซึ่งมีกลิ่นดอกไม้เด่นชัด ผู้ชงจะบรรจุใบชาเกือบเต็มป้าน ราดน้ำร้อนจนล้น ปาดฟองทิ้ง แล้วรินอย่างรวดเร็วเป็นวงกลมเวียนถ้วยทั้งสามใบให้น้ำชาเข้มเท่ากันทุกถ้วย เทคนิคนี้เรียกกันว่า "กวนกงตรวจแถว" ตามชื่อตัวละครในสามก๊ก

รายละเอียดที่คนนอกวัฒนธรรมมักสงสัยคือ เหตุใดจึงมีถ้วยเพียงสามใบเสมอ ไม่ว่าจะมีผู้ร่วมวงกี่คน คําอธิบายที่ยึดถือกันคือการจํากัดจํานวนถ้วยบังคับให้ต้องมีการเวียนถ้วย และการเวียนถ้วยคือกลไกทางสังคมที่แสดงลําดับอาวุโสและน้ำใจไมตรี ถ้วยแรกยกให้แขกหรือผู้อาวุโสที่สุดเสมอ ผู้ชงเป็นคนดื่มทีหลังสุด การรอคอยและการยกให้กันจึงกลายเป็นเนื้อหาของการสนทนาไปในตัว

ด้วยเหตุนี้ การชงชากังฟูจึงมิใช่เพียงการดื่ม แต่คือพิธีการทางสังคมที่ใช้ต้อนรับแขก เจรจาการค้า สู่ขอบุตรสาว และไกล่เกลี่ยข้อพิพาทระหว่างครอบครัวมาแต่โบราณ ในร้านค้าย่านเยาวราชและทรงวาด โต๊ะชาคือโต๊ะเจรจา ราคาสินค้าและข้อตกลงจํานวนมากถูกตกลงกันเสร็จสิ้นระหว่างชาสองสามรอบ โดยไม่ต้องมีเอกสารใด ๆ วัฒนธรรมชาจึงเป็นทั้งมารยาท เครื่องมือทางธุรกิจ และเครื่องหมายประจําตัวของชาวแต้จิ๋วในเวลาเดียวกัน