ภาพถ่ายบุคคลในกรอบทอง

ภาพถ่ายบุคคลครึ่งตัวของสตรีสูงอายุภาพนี้ เป็นภาพถ่ายขาวดําที่ผ่านการลงสีด้วยมือตามเทคนิคที่ใช้กันทั่วไปในร้านถ่ายรูปย่านเยาวราชก่อนยุคฟิล์มสี ผู้ถูกถ่ายสวมเสื้อคอตั้งแบบจีน ไว้ผมรวบเรียบ และสวมแว่นตากรอบโลหะ ใส่กรอบไม้ปิดทองสลักลายเถาไม้อย่างวิจิตร ซึ่งเป็นกรอบชนิดที่นิยมใช้กับภาพบุคคลสําคัญของครอบครัว

ในบ้านคนจีน ภาพถ่ายในกรอบทองที่แขวนหรือตั้งไว้ในที่สูงมีสถานะใกล้เคียงกับป้ายวิญญาณ คือเป็นตัวแทนของผู้ล่วงลับที่ลูกหลานจะกราบไหว้ในวันสําคัญทางจันทรคติ ตําแหน่งที่ตั้งภาพ ขนาดของกรอบ และความประณีตของการลงสี ล้วนบอกลําดับความสําคัญของบุคคลนั้นในสายตระกูล

การถ่ายภาพบุคคลอย่างเป็นทางการในยุคนั้นเป็นเรื่องที่ต้องเตรียมตัว ผู้ถูกถ่ายจะสวมเสื้อผ้าชุดดีที่สุดและเดินทางไปที่ร้านถ่ายรูปโดยเฉพาะ หลายคนถ่ายภาพเช่นนี้เพียงครั้งเดียวหรือสองครั้งในชีวิต ภาพหนึ่งภาพจึงต้องทําหน้าที่แทนคนทั้งคนไปตลอดกาล

สําหรับผู้อพยพที่จากบ้านเกิดมาโดยไม่มีโอกาสได้กลับ ภาพถ่ายยังทําหน้าที่อีกอย่างหนึ่ง คือเป็นสิ่งเดียวที่ส่งข้ามทะเลไปให้พ่อแม่ที่อยู่อีกฟากได้เห็นหน้าลูก และเป็นสิ่งเดียวที่ลูกหลานรุ่นหลังจะได้เห็นหน้าบรรพบุรุษที่ไม่เคยพบตัวจริง