จดหมายหลานสาวถึงย่า พ.ศ. ๒๕๒๙

จดหมายฉบับนี้เขียนบนกระดาษเขียนจดหมายพิมพ์ลายในตัว มุมบนขวาเป็นภาพพิมพ์บ้านชนบทจีนมีเด็ก ๆ กําลังกระโดดเชือกอยู่หน้าบ้าน ส่วนมุมล่างซ้ายเป็นภาพกระท่อมกับสุนัขริมทาง ตัวจดหมายเขียนด้วยปากกาเป็นแนวตั้งจากขวาไปซ้ายตามแบบแผนเดิม ขึ้นต้นว่า “ถึงคุณย่าที่เคารพรัก” และลงท้ายด้วยคําอวยพรให้สุขภาพแข็งแรง พร้อมลงนามหลานสาวและวันที่ ๑๗ มีนาคม ค.ศ. ๑๙๘๖ ตรงกับ พ.ศ. ๒๕๒๙

เนื้อความกล่าวถึงความคิดถึง การเรียนที่ต้องขยันเพราะมีคนแข่งขันมาก การทํางานพิเศษของพ่อแม่ ญาติที่เพิ่งเดินทางกลับจากสิงคโปร์ และอากาศร้อนในเมืองไทยที่ทําให้ไม่อยากออกจากบ้าน ก่อนจะถามไถ่กลับไปว่าอากาศที่บ้านเกิดหนาวหรือร้อน คุณย่ายังออกไปเดินเล่นตอนเช้าอยู่หรือไม่ และขอให้ระวังอย่าให้ไม่สบาย

จดหมายฉบับนี้จัดแสดงคู่กับจดหมายของย่าในรายการก่อนหน้า ทําให้เห็นการสื่อสารครบทั้งสองทิศทาง ฝ่ายหนึ่งเขียนด้วยพู่กันตามแบบแผนเดิมจากหมู่บ้านในกวางตุ้ง อีกฝ่ายเขียนด้วยปากกาบนกระดาษพิมพ์ลายจากกรุงเทพฯ ความต่างของเครื่องเขียนและสํานวนบอกระยะห่างระหว่างสองรุ่นได้ชัดเจนกว่าคําอธิบายใด ๆ

ปี พ.ศ. ๒๕๒๙ เป็นช่วงที่จีนเพิ่งเปิดประเทศได้ไม่นาน การติดต่อกับญาติที่บ้านเกิดซึ่งขาดหายไปหลายสิบปีเพิ่งกลับมาเป็นไปได้อีกครั้ง จดหมายของเด็กนักเรียนคนหนึ่งจึงเป็นหลักฐานของช่วงเวลาที่สายสัมพันธ์ข้ามทะเลถูกต่อกลับขึ้นมาใหม่ หลังจากถูกตัดขาดมาตลอดช่วงหลังสงคราม