ช้อนกระเบื้อง ตะเกียบ และเครื่องโต๊ะอาหารชุดร้านค้า

ในตู้จัดแสดงนี้จัดเรียงเครื่องกระเบื้องบนโต๊ะอาหารจีนไว้หลายชุด ช้อนกระเบื้องทรงเรือขอบทองเขียนลายเด็กจีนถือของมงคลวางเรียงเป็นแถว อีกชุดหนึ่งเขียนลายดอกไม้ขอบชามจัดวางเป็นรูปดอกไม้บานรอบจอกกลาง ถัดไปเป็นจอกนํ้าชาใบเล็กไม่เขียนลาย ตะเกียบกระเบื้องเขียนลายครามรูปมังกร และชามเชิงขอบนํ้าเงิน ในลังไม้ที่วางอยู่ด้านหลังยังมีช้อนกระเบื้องอีกจํานวนมากที่ห่อกระดาษฟางเป็นตับและยังไม่เคยแกะออกใช้

ตะเกียบกระเบื้องเป็นของที่พบไม่บ่อย เพราะหนักและแตกง่ายกว่าตะเกียบไม้หรือตะเกียบงา ผู้ที่ใช้ตะเกียบกระเบื้องมักเป็นร้านอาหารและโรงนํ้าชาที่ต้องล้างซํ้าวันละหลายรอบ เนื่องจากกระเบื้องทนการต้มลวกและไม่ดูดกลิ่นอาหารเหมือนไม้ ลายครามรูปมังกรบนด้ามยังทําหน้าที่เป็นเครื่องหมายของร้านไปในตัว

ช้อนกระเบื้องทรงเรือที่เรียกกันว่า “ช้อนจีน” มีรูปทรงที่ออกแบบมาเพื่อซดนํ้าแกงโดยเฉพาะ ก้นช้อนแบนตั้งบนโต๊ะได้โดยไม่กลิ้ง ด้ามสั้นและหนาเพื่อให้จับได้ถนัดโดยไม่ต้องยกข้อศอกสูง ลายเด็กจีนถือทับทิม ปลา หรือเหรียญที่เขียนไว้ในอุ้งช้อน ล้วนเป็นคําอวยพรเรื่องลูกหลานและความมั่งคั่งที่ผู้กินจะได้เห็นทุกครั้งที่ตักอาหารหมดคํา

การที่ของจํานวนมากยังคงห่อฟางอยู่ในลังเดิมบ่งบอกว่าวัตถุชุดนี้มาจากสต๊อกของร้านค้าเครื่องกระเบื้องหรือร้านอาหารที่เลิกกิจการ มิใช่ของใช้ประจําบ้านเรือนเดียวการเก็บรักษาไว้ทั้งชุดจึงมีค่าในการศึกษาการค้าเครื่องกระเบื้องจีนในกรุงเทพฯ มากกว่าการเก็บของเดี่ยว ๆ ที่หลุดออกจากบริบทเดิมไปแล้ว